Waarom lid worden?

Je bent pas beginnen te werken op Nokia Bell, of bent hier al enige jaren actief.  Je werkt hard, want dat wordt van je gevraagd.  Maar ook, je doet je werk graag, je schoolt je voortdurend bij, je bent een specialist op je terrein, je wordt gewaardeerd in je werkkring.
 
Maar ondanks al je inspanningen doet je afdeling of divisie het niet zo goed.  Dat ligt niet aan jou, je hebt immers elk jaar een goede beoordeling.  De economische conjunctuur zit echter tegen, en daarom wordt er 'ergens' beslist dat jouw project gestopt gaat worden, of nog erger, dat de afdeling gesloten gaat worden, of verkocht aan derden buiten Nokia zodat je ineens vanaf volgende maand ongevraagd bij een andere werkgever terecht zult komen.  Het allerergste kan ook nog: je wordt bedankt voor bewezen diensten en verzocht onmiddellijk op te stappen, mits een symbolische geldelijke tegemoetkoming.
 
Je denkt misschien: "Dat zal mij waarschijnlijk niet overkomen, ik ben slim genoeg en zal bijtijds veranderen van afdeling binnen het bedrijf, zodat ik steeds in de 'goede' afdelingen blijf zitten".  Zo simpel ligt dat echter niet altijd.  Bovendien, wat is een 'goede' afdeling of divisie?  Eén pennetrek in Espoo of elders beslist van vandaag op morgen over het voortbestaan van je afdeling.  Eénmaal de beslissing is genomen, zit je dan ook vast, uitwijken is er meestal niet meer bij, tenzij voor de 'happy few'.
 
Misschien denk je ook nog wel: "Men kent mijn capaciteiten hier op Bell, als er al iets gebeurt, zal ik wel op mijn pootjes terecht komen en ergens anders een aangepaste job vinden.  Het kan toch niet dat een multinational bekwame elementen, die ze eerst jaren opgeleid hebben tot wat ze waard zijn, zomaar dumpt in slechtere tijden!".  Was dat maar waar, het tegendeel is reeds bewezen.  Hoeveel uiterst bekwame mensen zijn er de laatste jaren niet moeten vertrekken op Bell, binnen Nokia en in het voormalige Alcatel-Lucent?
 
Je zou ook kunnen denken: "Maar ik ben jong, ik ben Master in de Industriële Wetenschappen, Burgerlijk Ingenieur, Master in de Economie, ik heb 2 diploma's, ik ben een 'high potential', ik ga naar internationale congressen en ben daar een gewaardeerde specialist, ik ben bovendien benoemd tot kaderlid, ik heb een Level 100, 200, 300 of zelfs 400 of 500. Ik behoor tot het 'vertrouwenspersoneel'.  Ik ben leidinggevend, ik heb tientallen mensen onder mijn bevoegdheid.  Ik ben softwarespecialist, ik heb aanzienlijke HR-bekwaamheden, ik ben financieel analyst, marketingspecialist, ik beheer een aanzienlijke productfolio en een uitgebreid klanten- en relatiebestand".  Allemaal mooi, maar niets garandeert dat je volgende maand met dat alles nog bezig zult zijn, dat heeft de recente praktijk ook al bewezen.  Het zou best kunnen dat je je dan zit af te vragen hoe je met een uitkering nog je huis, je auto zult afbetalen, hoe het verder moet met je kinderen en je toekomstplannen.  Bovendien moet je ook nog op zoek naar een andere job, en dat wordt pijnlijk, want overal krijg je te horen dat je je looneisen moet matigen (als je al gepast werk vindt), of dat je meer flexibel zult moeten werken (onregelmatige uren, oproepbaar zijn, weekendwerk, buitenland...).
 
Waar willen we naar toe?  Het is duidelijk dat je ondanks je persoonlijke inspanningen en verwezenlijkingen, toch niet kunt garanderen dat er je op werkgebied niets zal overkomen.  Bovendien kun je de illusie vergeten dat je het wel zelf zult oplossen als er zich een probleem voordoet.  Wat blijft er dan nog over?  Vermits je te doen hebt met een molog, een multinational waarin een gewone bediende zijn weg niet vindt, waar beslissingen meestal 'ergens' genomen worden, kun je op je eentje meestal weinig bereiken.  Als je je verenigt met vakgenoten in één of ander verbond (een vakbond  heet dat dan), dan heb je al meer kans.  Als die vakbond dan ook nog eens zodanig groot is dat ze ook de belangen van collega's in andere bedrijven verdedigt, dan is duidelijk dat aansluiten bij zo'n vakbond één van de belangrijkste en meest zinvolle beslissingen van je leven kan zijn.
 
En als je een behoorlijk loon geniet, dat bovendien jaarlijks geïndexeerd wordt, ben je je er dan van bewust dat dit mede door de jarenlange inzet van de vakbonden is?  Je kunt het ook omgekeerd bekijken: waar vakbonden afwezig of zwak zijn, is patronale willekeur troef.  Kijk maar naar Groot-Brittannië, of naar de Verenigde Staten, of de meeste Zuid-Amerikaanse of Aziatische landen.  Is dat al geen voldoende reden om ook de stap te zetten, en je lid te maken van de BBTK?
 
Op Nokia Bell vertegenwoordigt ABVV-BBTK een grote groep werknemers, zowel niet-kaderleden als kaderleden.  BBTK is constant alert en kritisch, en streeft ernaar de belangen van zijn leden voor 100% te verdedigen.  Vooral in deze woelige tijden is lidmaatschap van een strijdende vakbond meer dan nodig, want alléén kom je gegarandeerd onder de pletwals van de multinationals terecht, collectief kun je misschien nog weerwerk bieden....
 
Als democratische beweging informeren wij onze leden.  Wil je voortdurend op de hoogte gehouden worden van wat er besproken wordt in de diverse overlegorganen in het bedrijf, sluit je dan aan, dan krijg je snel en uit eerste hand   informatie.  Tevens betrekken we onze leden ook bij de besluitvorming.  Vandaar dat wij soms enquêtes houden over bepaalde thema’s.  Tijdens herstructureringen hebben onze leden inspraak over het voorgestelde sociaal plan.
 
Op Nokia Bell is er geen sociale dienst. Voor alle mogelijke problemen komen de werknemers dus naar "de delegees", de mensen van de vakbond.